ลูกขาโก่ง เพราะไม่ได้ดัด

ลูกขาโก่ง เพราะไม่ได้ดัด
Q : ลูกสาวอายุ 1 ปี 7 เดือน เดินได้คล่องตอน 11 เดือน ตั้งแต่ลูกเกิดจนถึงปัจจุบันอาบน้ำให้ลูกไม่เคยดัดขาให้ลูกเลย เพราะไม่เชื่อเรื่องนี้ แต่ตอนนี้เวลาลูกเดินเหมือนขาลูกจะโก่งๆ นิดหนึ่ง อยากทราบว่าเมื่อไหร่ขาลูกถึงจะตรงและมีวิธีแก้ไขอย่างไรบ้างคะ

A : การดัดขาเด็กตอนอาบน้ำเป็นความเชื่อดั้งเดิมของไทยเรา ประมาณช่วงอายุ 7 ปีแรก เด็กโดยทั่วไปเข่าจะมีลักษณะโก่งออกในช่วงแรกเกิด ต่อมาโก่งเข้ามาชิดกัน แล้วจึงจะตรงในลักษณะเดียวกับผู้ใหญ่ คนสมัยโบราณเมื่อดัดขาเด็กแล้วเห็นว่า ขาค่อยๆ ตรงขึ้นเมื่อเด็กโตขึ้น จึงดีใจและแนะนำให้ทำต่อๆ กันมา ความจริงแล้วการดัดขาเบาๆ ก็ไม่ได้เป็นเรื่อเสียหายอะไร เด็กก็รู้สึกสบายเพราะมีคนมานวดให้ ความสัมพันธ์กับคนดัดก็ดี

                             การเจริญของขาเด็กได้รับอิทธิพลจากกรรมพันธุ์มากที่สุดนั่นคือมักจะมีลักษณะคล้ายลักษณะพ่อแม่ของตน และการเจริญของขาเกิดตลอดเวลาค่อยเป็นค่อยไป การดัดขาเพียงชั่วครู่น่าจะมีผลต่อรูปขาน้อยมาก คุณแม่ไม่ต้องกังวลว่าไม่ได้ดัดขาให้ลูกแล้วขาจึงโก่งครับ คุณแม่บอกว่ารู้สึกโก่งเล็กน้อย ส่วนใหญ่เมื่ออายุ 7 ปีก็มีลักษณะคล้ายผู้ใหญ่แล้วครับ

ลูกโกรธเอาหัวโขกพื้น

Q : ลูกชายวัน 1 ปี 4 เดือน เป็นเด็กซน และเอาแต่ใจ บางครั้งต้องมีการห้ามปรามตักเตือน ซึ่งเขาจะโมโหแม่ โดยใช้วิธีเอาศีรษะโขกกับพื้น หรือไม่ก็กัดแขนตัวเองเป็นประจำ ไม่ทราบว่าลูกชายเป็นแบบนี้ เพราะว่าต้องการให้ดิฉันตามใจเขาหรือเปล่า หรือมีปัญหาทางด้านอารมณ์ และควรทำอย่างไรดีคะ

A : พฤติกรรมของลูกชายน่าจะเกิดจากสิ่งที่คุณแม่เข้าใจคืออารมณ์ขัดอกขัดใจ และไม่รู้จะช่วยตัวเองให้หายหงุดหงิดอย่างไร อย่างผู้ใหญ่เวลาคนขัดใจก็อาจต่อรอง โต้เถียง เดินไปกินน้ำ โทรไปหาเพื่อน แต่สำหรับเด็กขวบกว่าก็มีวิธีเหลือไม่มาก อาจจะไม่ได้แปลว่าเขาโกรธโมโหเราก็ได้ จึงไม่ควรเอาตัวเข้าไปรับความหงุดหงิดนั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งการไปโอนอ่อนตามสิ่งที่เราว่าไม่ถูกตั้งแต่ต้น

                             อีกอย่างก็คือ การเขาเอาหัวโขก กัดตัวเองนั้น ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะกลายเป็นคนมีปัญหาทางด้านอารมณ์ต่อไป เพียงแต่ในอายุขนาดนี้เจามีวิธีจำกัดอย่างที่เล่าแล้ว แต่ถ้าเราจัดการไม่ถูก ตาใจเขาเพื่อแก้พฤติกรรมนี้ นี่ต่างหากที่จะสร้างปัญหาทางอารมณ์ให้เขาในอนาคต เด็กวัยปีกว่าๆ เขายังคิดหรือทำอะไรไปโดยไม่ได้เข้าใจคนหรือสภาพแวดล้อม พฤติกรรมเป็นไปตามความต้องการภายในใจของเขาเท่านั้น แบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติครับ และอย่างเคยครับ เรามีหน้าที่ป้องกันอันตรายที่อาจเกิดจากการกระทำของเขา เช่น ก็เอาหมอนไปรองถ้าเขาโขกหัว เอาอย่างอื่นให้เขากัดแทนแขน โดยไม่ได้ไปให้ตามสิ่งที่เข้าต้องการ เพราะถึงคุณจะให้เขาทีหลังเขาก็อาจไม่ได้หยุดการกระทำดังกล่าวเพราะได้เริ่มทำไปแล้ว และอาจเชื่อมโยงไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมื่อกี้เริ่มโขกเพราะถูกขัดใจเรื่องอะไร ทำนองเดียวกันกับผู้ใหญ่บางคู่ที่ทะเลาะกันแทบตายแต่ก็จำไม่ได้ว่าเริ่มต้นโกรธจากเรื่องไหนกัน ถ้าเขาไม่หยุดก็กอดเขาไว้แต่ต้องระวังถูกกัดแทนนะครับ